Biuro Karier – historia.

Korzenie Biur Karier Idea Biur Karier wywodzi się z Wielkiej Brytanii. To właśnie dzięki Anglikom powstawały te instytucje w krajach dawnego Imperium Brytyjskiego – w Kanadzie, Australii, Nowej Zelandii czy RPA. I choć istnieje kilka modeli poradnictwa zawodowego w Europie i na świecie, to bezsprzecznie rolę pionierów w tej trudnej dziedzinie, jaką jest doradztwo zawodowe dla studentów i absolwentów wyższych uczelni, należy przyznać Brytyjczykom. Prężna działalność Biur Karier w Wielkiej Brytanii sukcesywnie zarażała swoją ideą całą zachodnią Europę, a w 1993 roku dotarła również do Polski.

Start Biur Karier w Polsce Polskie Biura Karier zrzeszone są w nieformalnej organizacji, jaką jest Ogólnopolska Sieć Biur Karier (OSBK). Pierwsze w Polsce Biuro Karier powstało w marcu 1993 roku na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, dzięki merytorycznemu wsparciu udzielonemu przez Johna C. Franksa – dyrektora biura karier na uniwersytecie w Hull. To on zaraził swym pomysłem Ministerstwo Pracy i Polityki Socjalnej oraz Krajowy
Urząd Pracy.

Działalność Biura Karier na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika potwierdziła słuszność obecności tego typu instytucji na uczelni i zmobilizowała do dalszych działań. W styczniu 1997 Krajowy Urząd Pracy i Ministerstwo Edukacji Narodowej wspierane przez program Unii Europejskiej TEMPUS - PHARE ogłosiły konkurs i zaprosiły wszystkie uczelnie do udziału w projekcie tworzenia kolejnych Biur Karier, które miałyby zapoczątkować krajową sieć. Skutkiem tych działań było utworzenie ośmiu kolejnych Biur Karier w różnych ośrodkach akademickich.

Słowo wstępne

Drodzy Studenci i Absolwenci WSGK! Dumni z ukończenia uczelni wkraczacie na rynek pracy, który nie oczekuje Was z otwartymi ramionami. Musicie sami udowodnić, że jesteście godni tradycji wspaniałych, kompetentnych poprzedników. Współczesne czasy wymuszają wielką aktywność, nakazują wręcz walkę o swoje miejsce w społecznej rzeczywistości. Jeżeli pełni wiedzy zdobytej na studiach i chęci do działania, macie trudności ze znalezieniem pracy, skorzystajcie z pomocy Biura.
Nie rozwiążemy wszystkich problemów, ale przygotujemy do kontaktu z pracodawcą.
Absolwentom możemy pomóc poprzez szkolenia, dostęp do ofert oraz umożliwić kontakt z pracodawcami w czasie prezentacji.

Pracownicy Biura wspólnie z Wami pochylą się nad CV, listem motywacyjnym i zmuszą do rozmowy o celach, planach – razem z Wami wytyczą ścieżki kariery.

Nie damy nic gotowego. Nie możemy odbierać Wam szansy na samodzielność, ale nie zostawimy samym sobie. Zapraszając do Biura Zawodowej Promocji Absolwentów, życzymy samodzielności a przede wszystkim szybkiego znalezienia wymarzonej pracy!

JAK korzystać z usług Biura karier WSGK

Usługi Biura Zawodowej Promocji Absolwentów WSGK są skierowane do studentów i absolwentów WSGK.

Aby zapisać się w bazie Biura należy złożyć wizytę w naszej siedzibie, gdzie otrzymasz wszystkie instrukcje rejestracyjne. Na swoją pierwszą wizytę w Biurze zabierz koniecznie przygotowane przez siebie CV, które najczęściej wysyłasz pracodawcom.. Na miejscu będziesz mógł/a skorzystać z konsultacji swojego życiorysu zawodowego. Jest to ważne z dwóch powodów: z pewnością pomoże zwiększyć skuteczność Twojego aplikowania na kolejne oferty pracy, zaś pracodawcom, współpracującym z Biurem zapewni dobrą jakość otrzymywanych aplikacji.

Procedura organizacji praktyk studenckich w ramach porozumień indywidualnych z WSGK
Jeżeli chcesz odbyć praktyki nieobowiązkowe w firmie, a pracodawca oczekuje od Ciebie oficjalnego dokumentu (skierowania, umowy) z uczelni, ułatwieniem może okazać się przygotowane przez nasze Biuro porozumienie o organizacji praktyk studenckich nie wynikających z programu studiów.

Aby skorzystać z możliwości odbycia praktyki w ramach takiego porozumienia musisz:
• być studentem WSGK
• mieć aktualną legitymację studencką
• posiadać ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków na czas praktyki

Ustalić w wybranej Firmie/Instytucji następujące szczegóły odbywania praktyki:
• Termin (data rozpoczęcia i zakończenia praktyki)
• Ramowy program praktyki
• Pełna nazwa firmy/instytucji; dział w którym będzie realizowana praktyka
• Adres Firmy/Instytucji
• Imię i nazwisko osoby podpisującej porozumienie ze strony Firmy/Instytucji oraz jej funkcja/tytuł naukowy
• Imię i nazwisko Opiekuna Praktyk w Firmie/Instytucji i jego telefon kontaktowy

Procedura wygląda następująco:

1/ Wzór porozumienia (załącznik ) zostaje uzupełniony przez pracowników Biura po dostarczeniu wymienionych wyżej dokumentów i informacji.
2/ Najczęściej WSGK jako pierwsza podpisuje dokumenty. Procedura związana z podpisywaniem dokumentów przez WSGK trwa nie dłużej niż 2 dni.
3/ Po podpisaniu, dokumenty można odebrać osobiście w Biurze Karier.
4/ Następnie porozumienie zostaje przekazane do podpisu pracodawcy a po odbytej praktyce jeden z egzemplarzy powinien zostać dostarczony do Biura.

DYŻURY BIURA KARIER

WTOREK: OD 13:00 DO 16:00
Terminy spotkań można ustalać telefonicznie, pod numerem: (024) 355-83-40
Lub e-mail: wsgk-kutno1@tlen.pl

Niezbędnik

I. Klauzula
U W A G A !!!!
Obowiązuje zaopatrywanie dokumentów w klauzulę niżej podaną. Jeżeli jej brakuje, pracodawca lub firma rekrutująca ma związane ręce i musi odrzucić dokumenty. Pamiętaj więc o obowiązku jej umieszczania
Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych zawartych w CV do celów rekrutacji zgodnie z Ustawą o Ochronie Danych Osobowych z dn. 29.08.1997 r., Dz. U. Nr 133, poz. 883
Jeśli jest to możliwe podpisz niniejszą treść własnoręcznym podpisem.

Żródło: Pracuj.pl

II. CV - jak pisać, aby być skutecznym?
CV jest Twoją wizytówką, decyduje o tym, jakie wrażenie wywrzesz na pracodawcy i czy otrzymasz szansę na bezpośrednie z nim spotkanie.
Pamiętaj, że nie istnieje model doskonałego CV. Skuteczność życiorysu zależy przede wszystkim od tego, czy będzie on zgodny z kryteriami, potrzebami, i sposobem oceny osoby, która go czyta. Za każdym razem kryteria te będą inne! Uwagi te dotyczą zarówno treści dokumentu, jak i też jego estetyki i formy graficznej.

Podstawowe błędy popełniane podczas pisania CV to:
 nieprawidłowa identyfikacja potrzeb pracodawcy
 nieumiejętność znalezienia i prawidłowego przedstawienia swoich doświadczeń tak, by stanowiły skuteczne potwierdzenie umiejętności i kompetencji
 niedocenianie własnych kwalifikacji
 niedopasowanie formy graficznej, brak estetyki dokumentu, drobne błędy językowe
 stosowanie szablonów, kserowanie i rozsyłanie standardowego życiorysu do różnych firm.

Oto kilka kroków, jakie należy zrobić, aby stworzyć skuteczne CV:

1.Precyzyjna identyfikacja potrzeb pracodawcy - jeżeli przyjmiesz, że pracodawca jest Twoim klientem, łatwiej będzie Ci stworzyć CV dostosowane do jego perspektywy. Przeczytaj uważnie ogłoszenie na jakie odpowiadasz: opis stanowiska, zakresu obowiązków i wymagań. Czytaj również między słowami - wnioskuj z kolejności podanych wymagań i z opisu stanowiska. Znajdź i dokładnie przeczytaj całą literaturę i wszystkie publikacje na temat firmy. Zapoznaj się z definicją stanowiska o jakie się ubiegasz (tego typu informacje dostępne są na portalach dotyczących rynku pracy). Przejrzyj stronę internetową pracodawcy. Pomyśl o umiejętnościach i kompetencjach zawodowych jakie są wymagane. Postaraj się dopasować swoje doświadczenia i umiejętności to wymagań klienta.

2.Dostosowanie dokumentu do wymagań pracodawcy - przejrzyj swoje standardowe CV i zastanów się, w jaki sposób można przystosować je do potrzeb pracodawcy. Zabiegi których możesz dokonać to: zmiana kolejności przedstawiania poszczególnych informacji adekwatnie do priorytetów firmy, podkreślenie w czytelny sposób graficzny swoich atutów i osiągnięć, dopasowanie estetyki dokumentu do standardów firmy.

3.Wyróżniaj się! – sytuacja na rynku pracy powoduje, że na jedno ogłoszenie spływa zazwyczaj kilkaset ofert. Jeżeli Twoje CV będzie oryginalnym, pomysłowym i nieszablonowym dokumentem, na pewno zostanie zauważone i wybrane spośród wielu innych. Ważne, aby oryginalność szła w parze z treścią i opisem kompetencji. Należy również pamiętać o specyfice instytucji do której aplikujemy – nieszablonowe CV z linkami do stron internetowych, próbkami naszych prac graficznych czy specyficznym układem treści i szerokim opisem zainteresowań może znakomicie sprawdzić się w agencji reklamowej, natomiast zdecydowanie mniej w urzędach państwowych.

4.Nie ignoruj doświadczeń pozazawodowych – wolontariatu, działalności na rzecz społeczności lokalnej, prac czasowych itd. Jakie umiejętności dzięki nim rozwinąłeś? Pamiętaj, by tego typu informacje znalazły się w Twoim CV z opisem zakresu obowiązków. Praca społeczna równie dobrze jak zawodowa przyczynia się do rozwoju Twoich kwalifikacji!

5.Zainteresowania – nie należy ignorować tej kategorii. Na podstawie opisu zainteresowań osoba rekrutująca wyciąga pierwsze wnioski o naszym charakterze i predyspozycjach. Ważne, by opis zainteresowań był konkretny

Żródło: Pracuj.pl

III. Dylematy CV - Jak napisać...?

Jak napisać w CV o przerwie w pracy?
Tzw. „dziury w karierze” to problem, który w polskich realiach dotyka wiele osób – nie tylko szeregowych pracowników, ale także tych z wyższym wykształceniem. Nawet najlepszemu specjaliście może się zdarzyć, że przez jakiś czas będzie bez pracy. To nie żaden wstyd. Ale jeśli przerwa jest długa i trudną ją uzasadnić „siłą wyższą” (powrotem na studia, urlopem wychowawczym) – większość osób stara się ją w życiorysie ukryć. Nie musisz pisać w CV o przerwie spowodowanej kłopotami ze znalezieniem pracy. Jeśli właśnie teraz masz tę „przerwę”, to pisząc o poprzednim miejscu zatrudnienia nie podawaj zakończenia współpracy. Pamiętaj, że generalną zasadą jest „nie kłamać” Ale nie ma zasady „pisz wszystko”. Wystarczy, jeśli podasz, że Twoja ostatnia praca rozpoczęła się w np. w 2002 roku. O szczegółach opowiesz najwyżej podczas rozmowy kwalifikacyjnej.
Jeśli w trakcie tej przerwy pracowałe(a)ś tymczasowo lub w branży zupełnie odbiegającej od Twojego profilu, wpisz to koniecznie do CV. Pamiętaj, że wielu pracodawców doświadczyło przerw w pracy i może mieć więcej zrozumienia dla Twojej sytuacji niż Ci się wydaje. A jak się zachować, jeśli od czasu odejścia z poprzedniej firmy niczego nie udało Ci się znaleźć? Ostatecznie możesz powiedzieć, że zrobiłe(a)ś sobie przerwę np. na zwiedzanie Grecji. Pracodawca nie powinien wnikać w Twoje pozazawodowe wojaże – a takie wytłumaczenie jest zawsze lepsze niż przyznanie się do porażki w poszukiwaniu pracy albo, co gorsza, do bezczynności.

Jak – i czy - pisać w CV o przyczynach utraty pracy?
W CV wcale nie musisz pisać, dlaczego odszedłeś/odeszłaś z poprzedniej firmy. Ale prawie na pewno możesz spodziewać się takiego pytania podczas rozmowy kwalifikacyjnej. Pracodawca będzie chciał poznać nie tylko Twoje doświadczenia zawodowe, ale także okoliczności rozstania się z pracodawcą. Jeżeli są pozytywne – dostałe(a)ś propozycję pracy na lepszych warunkach lub miałe(a)ś większe ambicje, możesz bez wahania o tym powiedzieć potencjalnemu pracodawcy.

Jeśli zostałe(a)ś zwolniony(a), przeanalizuj dlaczego tak się stało. W większości przypadków zwolnienie nie następuje ze względu na kwalifikacje czy wyniki w pracy, a raczej w wyniku konfliktów interpersonalnych. A to wcale nie oznacza, że nie okażesz się atrakcyjnym pracownikiem. Nie przedstawiaj jednak poprzedniego pracodawcy w negatywnym świetle – to z kolei może wpłynąć źle na Twoją opinię. Lepiej coś przemilczeć niż powiedzieć za dużo. Jeżeli Twój szef nie był zadowolony z Twoich wyników, nie próbuj ukrywać tego faktu. Nie możesz mieć pewności, czy w kolejnym etapie nie zostaniesz poproszony(a) o referencje lub czy przyszły szef nie skontaktuje się z poprzednią firmą osobiście. Postaraj się przekonać go, dlaczego tym razem się tak nie stanie.

Jak opisać w CV kłopoty z prawem?

CV nie powinno zawierać negatywnych informacji na Twój temat. Jeśli więc kiedykolwiek miałe(a)ś kłopoty z prawem, nie wspominaj o tym. Zazwyczaj pracodawcy o to nie pytają. W Kodeksie Pracy wśród dokumentów, których pracodawca może żądać, brak zaświadczenia o niekaralności. Ale są sytuacje (np. gdy ubiegasz się o pracę w sferze publicznej), gdzie możesz zostać poproszony(a) o dostarczenie takiego zaświadczenia na podstawie tzw. przepisów szczególnych. Zazwyczaj nie wystarcza wtedy podpisane przez Ciebie oświadczenie. Konieczny będzie dokument z rejestru sądowego – i na to nic nie poradzisz.
W przypadku większości stanowisk wykroczenia – np. niezapłacony mandat – nie powinny mieć wpływu na wynik rekrutacji. Co innego, jeśli mamy do czynienia z przestępstwem. Wyrok w życiorysie kandydata z prawnego punktu widzenia nie jest wystarczającym powodem, aby pracodawca odmówił zatrudnienia, ale mając swobodę w doborze pracowników, może zrezygnować z przyjęcia karanej osoby. Wyrok skazujący lub areszt mogą być szczególnie niepożądane w przypadku pewnych stanowisk. Nikt chyba nie chciałby zatrudnić księgowego skazanego za przestępstwa finansowe. Jeśli już jesteś w takiej sytuacji, to raczej od razu zrezygnuj ze starania się o taką pracę. Oszczędzisz czas. Nie ubiegaj się o pracę, w której teoretycznie możliwe byłoby ponowne popełnienie podobnego przestępstwa. Nawet jeśli uda Ci się zataić przeszłość, możesz spodziewać się zwolnienia (nawet pod innym pozorem), jeśli tylko fakt popełnienia przestępstwa wyjdzie na jaw. Życiorys ma mówić o tym, co potrafisz, a nie o Twoich słabych stronach. Postaraj się więc zneutralizować przeszłość argumentami przekonującymi, że pracę, o którą się ubiegasz potrafisz wykonać bez zarzutu. Jeśli dostaniesz szansę i wykażesz się w pracy, Twoja przeszłość straci na znaczeniu. Podobno zdarzyło się kiedyś, że pracodawca mając do wyboru dwóch kandydatów: osobę z doświadczeniem oraz byłego alkoholika niepijącego od 10 lat, wybrał tego drugiego. Uznał, że skoro tak długo wytrzymał w swoim postanowieniu, jest osobą konsekwentną i o silnej woli. Nie żałował wyboru.

Jak „ukryć” w CV niedostateczne wykształcenie?
Jeżeli masz doświadczenie niezbędne do pracy, którą zwykle obejmują osoby z wyższym niż Twoje wykształceniem, przygotowując CV skup się przede wszystkim na części dotyczącej właśnie doświadczenia zawodowego. Zawsze podkreślaj w CV to, co najmocniej przemawia na Twoją korzyść. Warto w takiej sytuacji pomyśleć o funkcjonalnym CV, w którym nacisk położony będzie głównie na Twoje cechy i doświadczenie. Uwypuklisz w ten sposób to, co jest Twoją najmocniejszą stroną, a informacje o wykształceniu potraktujesz tylko jako uzupełnienie.
Pisząc o wykształceniu, możesz wspomnieć, że uczęszczałe(a)ś do takiej i takiej uczelni, ale nie musisz wcale pisać, że jej nie ukończyłeś i nie masz dyplomu. W ten sposób pozostawiasz sobie szanse na zaproszenie na rozmowę kwalifikacyjną, podczas której możesz wyjaśnić, dlaczego tak wyglądała Twoja edukacyjna ścieżka.

Jak „ukryć” w CV zbyt małe doświadczenie? Świeżo upieczeni absolwenci często mają problem z otrzymaniem pracy, gdyż pracodawcy chętniej decydują się na kogoś z minimalnym chociaż doświadczeniem zawodowym – najlepiej w danej branży lub na podobnym stanowisku. Jeżeli nie masz żadnego doświadczenia zawodowego, Twoje CV powinno zawierać informację, że szybko się uczysz, a cechy osobowości pozwolą Ci osiągać w pracy wyniki równie dobre jak te, które uzyskują osoby z doświadczeniem. Najłatwiej zrobić to poprzez funkcjonalne CV, w którym możesz w widoczny sposób podkreślić swoje najmocniejsze cechy. Spróbuj jednak znaleźć coś, co możesz zakwalifikować jako doświadczenie i postaraj się to uwypuklić. Jeśli masz na koncie pracę wakacyjną, praktyki studenckie lub wolontariat, napisz krótko, za co byłe(a)ś w ich trakcie odpowiedzialny(a). Ale pamiętaj, że doświadczenie zbiera się także podczas studiów (np. działalność w organizacjach studenckich, samorządzie, a nawet poprzez przygotowywanie materiałów na zajęcia, robienie prezentacji). Napisz o tym!

Jak określić w CV swój cel zawodowy?
Twój życiorys zyska na wartości, jeśli określisz w nim swój cel zawodowy. Jeśli nie masz długofalowej wizji swojej kariery, możesz skupić się na krótkoterminowym celu – np. rozwijaniu umiejętności na stanowisku, na które aplikujesz. Jeśli już wiesz, co chcesz robić za 10 czy 15 lat – też o tym napisz. W zależności od stanowiska i możliwości rozwoju w danej pracy, możesz przygotować kilka życiorysów z różnymi celami zawodowymi. Aplikując zdecyduj, czy informacja o Twoich wysokich aspiracjach zawodowych nie przekreśli Twoich szans na pracę. Jeśli z kolei firma poszukuje rozwojowej osoby, napisz, że swoją karierę planujesz związać z jedną firmą.

Czy pisać w CV o nielegalnej pracy?

Jeśli pracowałe(a)ś nielegalnie, ale chcesz powiedzieć o zdobytym doświadczeniu, skup się właśnie na tej kwestii, a nie na proceduralno-formalnych kwestiach związanych z zatrudnieniem. Napisz, czego nauczyłe(a)ś się w danej pracy – to będzie znacznie cenniejsza informacja dla pracodawcy niż to, że pracowałe(a)ś bez wymaganych uprawnień. Oczywiście potem, w czasie rozmowy kwalifikacyjnej, trzeba będzie odpowiedzieć na pytanie, jaka to była praca. I wtedy już nie ma sensu ukrywanie jej charakteru.

Żródło: Pracuj.pl

IV. CV - formularz aplikacyjny

Formularz aplikacyjny - jak go wypełnić?
W dużych koncernach, do których aplikuje się wielu absolwentów, selekcja zaczyna się zwykle od formularza aplikacyjnego. Jak go dobrze wypełnić?

Przede wszystkim staraj się maksymalnie podporządkować formie, jaką narzuca formularz. Jeśli nie masz czegoś wyjątkowego do napisania, unikaj zostawiania w formularzu pustych miejsc a w zamian dołączania innych dokumentów (poza tymi, o które proszą autorzy formularza – np. referencji). Staraj się też zmieścić w objętości poszczególnych rubryk, bez pisania bardzo drobnym maczkiem. Być może to samo można wyrazić bardziej zwięźle? Będzie łatwiej, jeśli najpierw napiszesz wszystko na brudno, zredagujesz i dopiero wpiszesz do formularza.
Formularze powstały dlatego, że firmy otrzymują mnóstwo aplikacji od absolwentów, a każdy z nich pisze inny życiorys. Formularz ułatwia firmie poznanie kandydata od tej strony, od której chciałaby – w końcu to dział rekrutacji ustala pytania, takie, jakie go interesują. Dlatego najczęściej na pytania najważniejsze będzie w formularzu najwięcej miejsca na odpowiedź (chyba że są to pytania zamknięte, albo dotyczące podania tylko jednej liczby, np. średniej ocen)
Po tym, jakie pytania zawiera aplikacja i jak wiele miejsca pozostawiono na odpowiedź, można wiele wyczytać. Jeśli np. jest kilka szczegółowych pytań dotyczących znajomości języków, firma pyta o to na jakim poziomie w danym języku mówimy, piszemy, czytamy i rozumiemy ze słuchu, to prawdopodobnie jest to dla niej ważne. Oznaczać to może, iż osoby, które nie znają dobrze ani jednego języka obcego mają tam małe szanse. Podobnie jest z pytaniami otwartymi. Jeśli na odpowiedź przeznaczono pół strony, nikt nie oczekuje, że kandydat zostawi to miejsce puste. Często w pytaniach otwartych firma pyta o różne sytuacje z życia kandydata – jak sobie poradził w sytuacji stresowej, w chwili gdy musiał przejąć w grupie inicjatywę itp. Warto dłużej zastanowić się, jaką sytuację opiszemy i jak zostanie ona odebrana przez czytającego. To nie musi być opis dotyczący wcześniejszych doświadczeń zawodowych czy uczelnianych. Jeśli w formularzu jest pytanie o przywództwo, w pełni uzasadniony może być opis sytuacji z harcerstwa czy drużyny sportowej.
Niektóre firmy dostają tak wiele aplikacji, że nie są w stanie ich przeczytać. Dlatego wprowadziły formularze, których wstępnej selekcji dokonuje komputer ze specjalną przystawką skanującą (być może widziałeś takie urządzenie, na uczelni czasem w ten sposób sprawdza się testy egzaminacyjne). Najczęściej taki test można rozpoznać po tym, iż musimy go wypełnić ołówkiem i drukowanymi literami, a na brzegu kartki znajduje się coś na kształt kodu kreskowego dla komputera. Ważne jest wtedy spełnienie wszystkich wymogów formalnych stawianych w formularzu (np. zakreślanie odpowiedzi poprzez zarysowanie małego prostokącika, a nie przez postawienie krzyżyka), oraz pisanie czytelnie, najlepiej drukowanymi literami. Inaczej komputer może mieć kłopoty. Formularz powinien być wypełniony estetycznie. Często zdarzają się takie, na których widać ślady gumki niemal wszędzie. Lepiej zawczasu przewidzieć możliwość korekt i na Dniach Kariery czy w biurze AIESECu zaopatrzyć się w dwa lub nawet trzy formularze. A przed ich wypełnieniem najlepiej przeczytać dokładnie broszurę rekrutacyjną, którą zwykle można dostać razem z formularzem. Może ona zawierać sporo ciekawych wskazówek.
Źródło: Pracuj.pl

V. LIST MOTYWACYJNY - jak pisać, aby być skutecznym

Dobrze umotywowany list
List motywacyjny, chociaż na ogół czytany dopiero po CV, również odgrywa ważną rolę w procesie rekrutacji. I o ile dobry nie zagwarantuje zdobycia pracy, o tyle źle napisany może przekreślić szanse kandydata.
Podobnie jak CV, list motywacyjny nie powinien być dłuższy niż jedna strona, pozbawiony musi być „graficznych fajerwerków” i ozdobników. Niemile widziane są popisy pisarskie. Ważne jest, żeby przekazywał jak najwięcej informacji i pokazał, że kandydat radzi sobie z pisaniem „od siebie”.
Pisząc list motywacyjny, nie możesz zapomnieć, co piszesz. Dokument ma dotyczyć motywacji. Po pierwsze, wytłumaczyć musi, jaką motywacją kierujesz się, ubiegając się o pracę na danym stanowisku, w konkretnej firmie. Po drugie – musi zmotywować pracodawcę do zaproszenia Cię na rozmowę kwalifikacyjną.

Żródło: Pracuj.pl

VI. LIST MOTYWACYJNY - wskazówki

List motywacyjny – nie powtarzaj życiorysu To jeden z częściej popełnianych błędów. Kandydaci opisują w liście motywacyjnym raz jeszcze swoje doświadczenie zawodowe, zainteresowania i umiejętności. A w tym przypadku jest to niepotrzebne. Pracodawca te informacje uzyskał w CV, a z listu motywacyjnego chce się dowiedzieć, dlaczego akurat ten kandydat jest najbardziej odpowiedni. Napisanie listu motywacyjnego jest z reguły zadaniem trudniejszym od pisania CV. Jeden życiorys może być wykorzystywany w wielu przypadkach. Listy muszą być jednak adresowane do konkretnej firmy, w związku z konkretnym stanowiskiem. Pierwszą częścią tego dokumentu jest podanie informacji, o jakie stanowisko kandydat się ubiega. Wskazane jest podanie źródła wiedzy o wakacie – ogłoszenie prasowe, internetowe, z uczelni. Często pracodawcy podają numer referencyjny – kod odpowiadający danemu ogłoszeniu. Nie można zapomnieć o umieszczeniu go w liście (a najlepiej też w CV) – często firmy poszukują pracowników na różne stanowiska, a numer ten służy identyfikacji zgłoszeń.

Przykłady, przykłady, przykłady… W liście motywacyjnym trzeba wyjaśnić pracodawcy, dlaczego kandydata interesuje dane stanowisko. Stwierdzenie, że jest „ciekawe” czy „zbieżne z zainteresowaniami” to za mało. Warto przytoczyć przykład ze swojego życia (niekoniecznie zawodowego), kiedy wykorzystywało się umiejętności przydatne na danym stanowisku. Można w tej sytuacji oczywiście „powtórzyć” informację z CV, ale nacisk położony być musi nie na fakt zatrudnienia gdzie, ale na rodzaj wykonywanych czynności. Podobnie, jeśli chodzi o znajomość języków obcych czy obsługi komputera – ważne są przykłady. Po pierwsze, są one dla czytającego ciekawsze i łatwiej zapadają w pamięć, a po drugie – uwiarygodniają informacje zawarte w życiorysie. Dobrze widziane przez pracodawców jest zamieszczenie informacji o planowanym rozwoju zawodowym. Wiadomo, że plany mogą się zmienić, i nikt nie będzie wymagał ich realizacji. Ale sformułowanie ich świadczy o poważnym stosunku kandydata do pracy w przyszłości i może być jego atutem.

Bez fajerwerków

List motywacyjny nie może być dłuższy niż jedna strona formatu A4 (oczywiście biały papier, czarny druk). Powinien być napisany językiem prostym i zrozumiałym. Nawet, jeśli ktoś dysponuje specjalistyczną wiedzą i słownictwem, nie musi się tym chwalić w liście motywacyjnym – przecież doradca personalny nie musi znać się akurat na tej dziedzinie aż tak dobrze, aby wszystko zrozumieć. A poza tym sprawia to złe wrażenie. Podobnie nie są tolerowane żadne udziwnienia techniczne – szlaczki, kolory, itp. List motywacyjny musi być przejrzysty. Każda myśl powinna być zawarta w oddzielnym akapicie – ułatwia to czytanie, pozwala lepiej zapamiętać. A przecież na lekturę listu motywacyjnego pracownik działu personalnego ma mniej więcej tyle samo czasu, co na przejrzenie CV, czyli 30 sekund! Krótkie akapity, krótkie, treściwe zdania – to jest w cenie.

Na początek i na koniec

List motywacyjny powinien rozpoczynać się zwrotem do konkretnej osoby odpowiadającej za rekrutację. Świadczy to o tym, że kandydatowi naprawdę zależy, dowiedział się czegoś o firmie. Zwłaszcza, że z reguły nie jest to trudne. Wiele firm informuje o tym w ogłoszeniach lub na stronach internetowych. A jeśli nawet nie, to przecież można zadzwonić i zapytać. To żaden wstyd, a jeszcze może taki kandydat zostanie zapamiętany i jego szanse automatycznie wzrosną? A zwrot „Szanowny Pan Zbigniew Nowak” wygląda znacznie lepiej niż „Do działu personalnego”. Oczywiście inaczej wygląda sprawa przy wysyłaniu listu do agencji doradztwa personalnego – wówczas nie trzeba zamieszczać żadnego zwrotu, bo nie wiadomo, gdzie list ostatecznie trafi.
Na końcu listu (lub w CV) należy natomiast zamieścić formułkę o zgodzie na przetwarzanie danych osobowych do celów rekrutacji.

Żródło: Pracuj.pl

VII. ROZMOWA REKRUTACYJNA - Bez stresu

Przejść rozmowę kwalifikacyjną

Żeby ułatwić ci przejście rozmowy kwalifikacyjnej, zabraliśmy tu listę pytań, jakie najczęściej padają na rozmowie kwalifikacyjnej. Wielu doradców personalnych narzeka, że kandydaci na pytania odpowiadają tylko „tak” lub „nie” a nie pełnymi wypowiedziami. Nie podają też konkretnych przykładów ze swojego życia, które potwierdzałyby np. ich zalety. Nie muszą to być przykłady z pracy zawodowej, mogą być z organizacji studenckiej. Dobrze, jeśli odpowiedzi są też ciekawe, nieszablonowe.

Lista pytań najczęściej zadawanych przez pracodawców:
• Jak twoim zdaniem wyglądałaby twoja praca u nas?
• Jaki jest twój wymarzony zawód?
• Lubisz pracować w grupie czy sam?
• Czy wiesz, czym zajmuje się nasza firma? Co sądzisz o nas? Co byś w naszej firmie zmienił, ulepszył? Co nowego wprowadził?
• Podaj swoje ostatnie osiągnięcia.
• Jakie masz cele zawodowe?
• Opisz siebie swoimi słowami.
• Czy masz kontakty przydatne w tej pracy?
• Co szczególnego możesz wnieść do naszej firmy?
• Wolisz pracę w małej firmie czy dużej?
• Czy możesz opisać jakiś problem, który udało ci się rozwiązać?
• Co poza studiowaniem robiłeś, żeby podnieść swoje kwalifikacje?
• Masz znajomych, którzy pracują na stanowisku podobnym do tego, o jakie się ubiegasz? Co mówią o takiej pracy?
• Czemu mielibyśmy zatrudnić właśnie ciebie?
• Jak znosisz porażki?
• Wymień 3 swoje wady i 3 zalety
• Idealny szef?
• Czy jesteś odporny na stres?
• Lubisz podróżować? Czy byłbyś skłonny wykonywać pracę wymagającą częstego bycia poza domem?
• Kiedy i na jakie stanowisko chciałbyś awansować?

• Kto jest twoim największym autorytetem?
• Jakie było twoje największe niepowodzenie?
• Jakie gazety czytasz?
• Co mówią rodzice o pracy u nas?
• Najważniejsza jest płaca, awans, szkolenia, satysfakcja zawodowa, a może coś innego?
• Zgodzisz się na przeprowadzkę?
• Jakie masz hobby?
• Ile chciałbyś u nas zarabiać na początek? A ile po pół roku? A po dwóch latach?

Żródło: Pracuj.pl

VIII. ROZMOWA REKRUTACYJNA - porozmawiajmy o pieniądzach

Negocjowanie płacy to jeden z najtrudniejszych elementów rozmowy kwalifikacyjnej. Od efektów zależy nie tylko satysfakcja pracownika, ale i decyzja o przyjęciu kandydata do pracy. Każdy pracownik chciałby zarabiać jak najwięcej. Każdy pracodawca chciałby płacić pracownikowi jak najmniej, ale… Tu już nie jest tak prosto. Pracodawca jest w o wiele trudniejszej sytuacji niż pracownik. Z jednej strony musi bowiem jak najbardziej redukować koszty, z drugiej – sprawić, aby pracownik był zadowolony z pracy, nie rozpoczynał dnia od szukania ciekawych ofert zatrudnienia, gdzie może mu zapłacą więcej. Kandydat do pracy jednak rzadko przejmuje się problemami pracodawcy. On wie co innego – bezrobocie w Polsce wynosi około 20% i nie może stawiać wygórowanych żądań placowych, jeśli nie chce, żeby pracodawca szybko z niego zrezygnował. Ale co oznacza „wygórowane żądanie”? Z listy płac?

Portal Pracuj.pl, „Gazeta Wyborcza” i inne media przeprowadzają co roku badania płac, tworząc listy. Można z nich się dowiedzieć, ile zarabiają przedstawiciele wielu zawodów. Ale przecież to, że ktoś zarabia 1000 złotych nie oznacza, że inna osoba ma też tyle zarabiać. – Byłem na rozmowie kwalifikacyjnej – wspomina Marek, absolwent medycyny. – Starałem się o stanowisko przedstawiciela medycznego. Rekruter zapytał mnie, ile chciałbym zarabiać. Odpowiedziałem, że 3500 złotych. Dlaczego akurat tyle – zapytano mnie. Bo przeczytałem w „liście płac”, że tyle zarabia przedstawiciel w firmie podobnej wielkości… I rozmowa się w zasadzie skończyła: powiedzieli mi, że skoro chcę tyle, to oni wolą zatrudnić „tamtego z listy”, który już ma doświadczenie zawodowe…
W tym przypadku pracodawca nie dał szans na negocjacje. Ale nawet wówczas gdy daje, nie wszyscy kandydaci wiedzą, jak z tej okazji skorzystać. A do takiej rozmowy trzeba się odpowiednio przygotować. Poszukujący pracy powinien zastanowić się, jaka jest minimalna kwota, za którą zgodzi się pracować. Rozważyć, czy jest w takiej sytuacji, że musi przyjąć każdą pracę za każde pieniądze, czy jednak warto trochę powybrzydzać. Kandydat prosto po studiach musi mieć jednak świadomość, że mając niewielkie lub żadne doświadczenie zawodowe, znajduje się na słabej pozycji. Osoby bardziej doświadczone są w lepszej sytuacji, jednak i one nie mogą być zbyt roszczeniowo nastawieni wobec pracodawcy, wiedząc, że również wśród specjalistów z wieloletnim stażem pracy bezrobocie nie jest niskie. Podstawową zasadą negocjacji jest ukrywanie rzeczywistych oczekiwań. Warto na początku podać sumę nieznacznie (np. o 15%) wyższą od tej, na której naprawdę nam zależy. Daje to pole do dyskusji, a osiągnięty kompromis nie musi być krzywdzący dla kandydata. Zdarzyć się jednak może, że pracodawca nie ma pola manewru. Może dać zaplanowane 1500 zł miesięcznie i ani grosza ponad to. Jeśli oczekiwaliśmy więcej, to może jest inny sposób na zrekompensowanie niższej pensji?
Bonus zrekompensuje?
Świadczenia pozapłacowe są coraz popularniejszym składnikiem wynagrodzenia, stosowanym zarówno przez duże, jak i mniejsze firmy, które nie mogą (lub nie chcą) wypłacać wyższych pensji. Finansowanie kursów języków obcych, karnety na siłownię, obiady w stołówce pracowniczej – to tylko niektóre z możliwości. Czasem nawet warto zrezygnować z ubiegania się o pensję o 100 złotych wyższą, a w pełni korzystać z dodatkowych opcji. W najgorszym razie, jeśli pracodawca nie ma możliwości dodania „bonusu”, można chociaż wynegocjować urlop w większym wymiarze niż przewiduje Kodeks pracy. To też jest coś warte. Izabela Michaliszyn, konsultant Hudson Human Capital Solutions: Starający się o pierwszą pracę rzadko decydują się na negocjowanie płacy. Zależy im przede wszystkim na zatrudnieniu, godzą się zazwyczaj od razu na warunki pracodawcy. Nieliczni starają się negocjować. Nie zawsze mogą liczyć na sukces, bo często firmy mają sztywne stawki dla absolwentów. Ale próbować warto.

Temat płacy pojawia się na ogół pod koniec rozmowy kwalifikacyjnej, kiedy zostały już omówione kwestie merytoryczne i dzieje się to raczej z inicjatywy pracodawcy. Zazwyczaj pada pytanie, jakiego wynagrodzenia oczekujemy. Jeśli nie czujemy, że jest to już dobry moment, warto spróbować uniknąć odpowiedzi mówiąc, że chcielibyśmy na temat płacy porozmawiać później, kiedy będziemy mieli całość informacji dotyczących stanowiska. Pracodawca będzie też wtedy posiadał informacje o nas, pozwalające mu dostrzec w nas wartościowego pracownika.

Swoje oczekiwania finansowe warto sformułować jako widełki, przy czym ich dolna granica nie powinna być naszym „minimum socjalnym” – jest wówczas pole do negocjacji. Dobrze też wiedzieć, o jakiej umowie dotyczącej pracy rozmawiamy, i czy w zakres wynagrodzenia wchodzą jakieś dodatkowe bonusy lub być może system szkoleń jest na tyle atrakcyjny, że warto mniej zarobić, ale za to więcej się nauczyć – co zaprocentuje w przyszłości.

Żródło: Pracuj.pl

IX. Europejskie CV

będące formą kolejnej unifikacji wprowadzonej przez Komisję Europejską,
Jest ono stale modyfikowane, w miarę zaistnienia faktycznej potrzeby przedstawienia określonego typu informacji w formularzu.
Powszechne stosowanie go przez europejskich pracodawców może ułatwić zniesienie barier występujących na europejskim rynku pracy. Wzorzec europejskiego CV jest udostępniany w trzynastu językach krajów UE i można go znaleźć na stronie:
www.cedefop.eu.int/transparency/cv.asp

Strony internetowe z ofertami pracy
POLSKA
www.adcentral.pl
www.agropraca.pl
www.allbecon.pl
www.astroman.com.pl
www.bestoferta.pl
www.cvonline.pl
www.pracait.com
praca.gazeta.pl
praca.gratka.pl
www.horyzont.pl
www.hrk.pl
www.jobpilot.pl
www.jobs.pl
www.jobspot.pl
www.jobvector.pl
praca.korba.pl
www.praca.interia.pl
www.praca.onet.pl
www.praca.wp.pl
www.pracuj.pl
www.portalinformatyczny.pl
www.pracownicy.it
www.careerjet.pl
www.1-job.pl
www.money.pl
www.bdi.com.pl - bank danych o inżynierach
www.workservice.pl
www.pracawsprzedazy.pl
www.jobspot.pl - praca w finansach
www.hays.pl
www.hill.com.pl
www.bigram.pl
www.grafton.pl
www.diversa.pl
www.metropraca.pl
www.accord.waw.pl- Agencja asystentek i sekretarek
www.asystentka.pl
www.leasingteam.pl - Pracownicy czasowi
www.apuniapol.pl - Pracownicy czasowi
www.worktemps.com.pl - Praca czasowa
www.fundacjaswjana.home.pl - Praca czasowa

POSZUKIWANIE
PRACY W KRAJACH UE:
EURES - Międzynarodowy System Wymiany Ofert Pracy
http://europa.eu.int/eures
http://www.eures-jobs.com

Europejskie Biuro Selekcji Kadr
http://www.europa.eu.int/epso

Poradnik z zakresu rynku pracy w krajach UE
http://eco.ittralee.ie

Unijna strona o rekrutacji pracowników do instytucji UE
http://europa.eu.int/comm/recruitment

Strona tłumaczy Unii Europejskiej
http://europa.eu.int/comm/scic/index.htm

Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości - Małe i średnie przedsiębiorstwa
http://www.parp.gov.pl

Staże w Parlamencie Europejskim
http://europa.eu.int/comm/stages/index.htm
stages@europarl.eu.int

Praktyki w NATO
natodoc@hq.nato.int
http://www.eurobrussels.com/internships.php
ZAGRANICA
www.ams.or.at
www.careergardens.com
www.careermag.com
www.careers.wsj.com Wall Street Journal
www.coolworks.com
www.easthunter.com
www.interbiznet.com/hunt
www.job-hunt.org
www.hirecruit.nat.gov.tw
www.monster.com
www.overseasjobs.com
www.pracawmetropolii.co.uk
www.careerjet.com

AUSTRIA
www.ams.or.at
www.austropersonal.com
www.handelsratpolen.at

AUSTRALIA I NOWA ZELANDIA
www.dol.govt.nz nowozelandzkie ministerstwo pracy
www.seek.co.nz
www.workingin.com
www.mycareer.com.au

BELGIA
www.meta.fgov.be belgijskie ministerstwo pracy
www.stepstone.be
www.jobs-career.be

FRANCJA
www.travail.gouv.fr francuskie ministerstwa pracy
www.anpe.fr/offres
www.cbk.fr
www.optioncarriere.com

HISZPANIA
www.mtas.es hiszpańskie ministerstwa pracy
www.monster.es
www.donquijote.org/jobs/dg

HOLANDIA
www.stepstone.nl
www.bestjob.nl

IRLANDIA
www.citizensinformation.ie rządowy serwis informacji publicznej
www.fas.ie strona urzędu ds. szkolenia i zatrudnienia
www.grafton.ie

KANADA
www.workinfonet.ca
www.monster.ca
www.jobsearchcity.com

NIEMCY
www.arbeitsagentur.de niemiecki urząd pracy w Internecie
www.vr-future.de
www.stepstone.de
www.migration-online.de

SZWECJA
www.regeringen.se strona rządu szwedzkiego
www.academicsearch.se
www.ams.se

USA
www.dol.gov strona rządowa departamentu zatrudnienia
www.vault.com
www.j1jobs.com
www.studentjobs.gov

WIELKA BRYTANIA
www.Givemeajob.co.uk portal dla absolwentów
www.jobsearch.co.uk
www.internship-uk.com